دندان مصنوعی ثابت چسبی، پلی میان راحتی و زیبایی است؛ راه حلی برای افرادی که نمیخواهند وارد فرایند جراحی ایمپلنت شوند، اما بهدنبال ظاهری طبیعی و لبخندی بینقص هستند. این روش اگرچه دائمی نیست، اما در بسیاری از بیماران عملکردی فراتر از انتظار دارد خصوصا زمانی که با دقت انتخاب و بهدرستی نصب شود.
دندان مصنوعی در افراد جوان دیگر نشانه پیری یا نقص نیست، بلکه راه حلی علمی و زیبایی شناسانه برای حفظ سلامت فک، بازگرداندن لبخند و افزایش اعتمادبهنفس است. امروزه با پیشرفت فناوریهای دندانپزشکی، انواع مختلفی از پروتزها از جمله ایمپلنت، پارسیل و دندانهای ژلهای وجود دارد که میتوانند کاملاً شبیه دندان طبیعی عمل کنند.
اگر بعد از ایمپلنت با علائمی مثل درد مداوم، ترشح چرکی، تورم غیرعادی، بیحسی طولانی یا لق شدن ایمپلنت مواجه شدید، باید سریعاً به دندانپزشک مراجعه کنید. تشخیص زودهنگام، مانع از بروز آسیبهای جدیتر به استخوان و بافتهای اطراف میشود.
ما آنچه اهمیت بیشتری دارد، زمان جوش خوردن استخوان پیوندی با استخوان فک است. بدن باید بهتدریج سلولهای استخوانی جدید بسازد و مواد پیوندی را به بخشی از استخوان طبیعی تبدیل کند. این فرایند بهطور میانگین بین ۳ تا ۶ ماه زمان میبرد.
دندان مصنوعی ژلهای با ظاهری طبیعی و انعطاف پذیر، راحتی بیشتری نسبت به مدلهای معمولی دارد، در حالیکه دندان مصنوعی معمولی دوام و مقاومت بالاتری ارائه میدهد. در این مقاله، تفاوتها، مزایا، معایب و نکات انتخاب بهترین نوع دندان مصنوعی را بررسی میکنیم تا تصمیم آگاهانهتری بگیرید.
طول عمر ایمپلنت دندان به عوامل مختلفی مانند برند، نحوه کاشت، بهداشت دهان و سبک زندگی بستگی دارد. در این مطلب میخوانید چگونه با مراقبت صحیح و انتخاب ایمپلنت باکیفیت، ماندگاری دندان کاشتهشده را تا سالها حفظ کنید.
لق شدن ایمپلنت دندان میتواند نشانهای از عفونت، فشار زیاد یا تحلیل استخوان باشد. در این مقاله دلایل اصلی، روشهای درمان و نکات پیشگیری از لق شدن ایمپلنت را از زبان دندانپزشکان باتجربه بخوانید.
در دندان فیکس تعویض ایمپلنت با رویکردی تخصصی، دقیق و کم تهاجمی انجام میشود. در این مرکز، ابتدا علت خرابی یا لق شدن ایمپلنت با عکس CBCT و معاینه دقیق تشخیص داده میشود، سپس بر اساس وضعیت استخوان و بافت لثه، بهترین روش درمان (از تنظیم و تعویض قطعات تا بازسازی استخوان و کاشت مجدد) انتخاب میگردد.
اگر التهاب لثه بیش از ۱۰ روز ادامه داشته باشد یا با درد شدید، خونریزی، بوی بد دهان یا زخمهای باز همراه شود، احتمالاً نیاز به تنظیم مجدد پروتز یا بررسی تخصصی وجود دارد. گاهی اوقات نیز التهاب میتواند نشانه عفونت قارچی (مانند کاندیدیازیس دهانی) باشد که نیاز به درمان دارویی دارد.
اگر پس از دو هفته همچنان درد شدید، زخم یا التهاب ادامه داشت، باید حتما به دندان پزشک مراجعه کنید. در بسیاری از موارد پروتز نیاز به تنظیم جزئی دارد تا فشار بیش از حد روی بخش خاصی از لثه وارد نشود. بیتوجهی به این موضوع میتواند باعث ایجاد زخمهای عمیق یا عفونت شود.